Мақпал Жұмабай

Жұмабай Мақпал Құрманжанқызы Образование: – Казахская национальная академия искусств имени Т. К. Жургенова, факультет «Кино и ТВ»; – магистратура, Казахская национальная академия искусств имени Т. К. Жургенова, «Кино и ТВ». Опыт работы: 2003-2008 – республиканская газета «Ана тілі» Должность: корреспондент, редактор отдела; 2008-2011 – РТРК “Қазақстан” Должность: редактор, шеф-редактор творческого объединение утренных программ; 2011-2013 – Телеканал “Балапан” Должность: шеф-редактор, продюсер. 2014 по наст. время главный редактор Открытой библиотеки Казахстана – kitap.kz Лауреат Государственной молодежной премии «Дарын» (2006ж) Обладатель гранта фонда первого Президента РК. Творчество: «Қырандар мен қазақтар» (2008ж), поэтический сборник “Мақпал шер” (2017 ж) .


Аккорд

Көзімде неге шықбар?
Жүректе неге дық бар?
О, гитарам,
Мақпалды
Құтқар, Құтқар!

Жанарғатұндысұрақ:
Бітедіқашансынақ?!
О, гитарам,
Мақпалды
Жұбат, Жұбат!

Шындығымменің – шын ба?
Көкейімтолдымұңға…
О, гитарам,
Мақпалды
Тыңда, Тыңда!

Іздедімжанға – сая,
Іздедімжырға – сая.
О, гитарам,
Мақпалды
Ая, Ая!

 

Үміт

Үміт, мағанкешекерекедің Сен!
Бүгінменімазалама.
Өтінем…
Үлпілдегенүміттерім бар еді,
Сөніп-сөніпқалдыбәрішетінен.

 
Мен есігінқағабердімБақыттың.
Кеудемдегісол-ақболдыөжеттік.
Оның-дағыбетіқайтабастады,
Маған неге жетпейқойдыкезектүк?!

 
Мойындауғакүшімжетпей.
Егілдім.
Адаспайтынсекілді   едімендік Ой.
Адам өзінаялаудықойғанда,
Өмір оны аямайдыекенғой…

 
…Көңілімніңкірпіктерінсілкимін.
Сенем! Сенем!
Дүниеде бар кәусарлық!
Тамырымдалүпілқағабастады
Бабаларданқалғанұлықайсарлық.

 
Жеңілугеқақымжоғынсеземін.
Бауырымда – бота көзді ботам бар!
Шегінугеқақымжоғынсеземін.
Жүрегімде – мөлт-мөлтеткенОтан бар!

 
Үміт!
Қошкелдің?!

 

Мұңдығасыр

Алай-дүлейбірсезімкеп,
Жанарымажастығады.
Бұлжүрегімдамылтаппай
Аптығады, аптығады…

 
Дүниемынаумыңқұбылған,
Келісеалмай мен келемін.
Ұнамайдыөктемдіктер,
Ұнамайды «көн» дегені.

 
Өзгертпеккеұмтыламын,
Бетон үйденатыпшығам.
Бетонжүздібұлқаладан
Мендіксезімқашықшығар?!

 
Сәбиімдіәлдилеймін,
Ашуым-ай, сен де басыл!
Аналарынашуқысқан
Біздіңғасыр – мұңдығасыр…

 

Мақпалшер
Біздіңжұртта бар едібірдаралық,
Қазақтардыңжанымәңгі – далалық.
Дала иісінұмытқанда – ұрындық,
Дала мұңынұмытқанда – жығылдық.

 
Тұлымшағыжелкілдегенөрімқыз,
Парасатқажеткенкүндікөріңіз.
СоларуыңатқақонарТұмарбоп,
Тауларды да күзетедіұларбоп.

 
Жаңғырығы, жаңғырығысананың –
Туғанжергекелеріанық  Жаңакүн.
Шартараптышарлапжүргенжаралы
Ойдыңбәріақиқатқабарады.

 
Мақпалшердіңкөмейіненшыққаны…
Еркіндігіңекендігінұқ, қані!
Басқаайтсынтіршілігінбылайғы
Сеніңжаныңеліңүшінжылайды!
Сеніңжаныңеліңүшінжылайды!

 

Сор

Арманнан да асқақедім…
Аспанедім. Дастанедім…
Дөп-дөңгелекдүниенің
Дүрмегіненбостанедім…

 

Екіжүздізаманаға
Қалайлайықболам, ана?!
Жан дауысыжүрегімнің
Естіледімағанғана…

 
Меніңжырымтұнықәлі…
Тасқаладақұмығады.
Ұшырмақ ем, кеңдалаға
Асфальтқакепжығылады…

 
Асылсөзім – қорболғандай.
Асылсезім – сор болғандай.
Құлағымаүнкеледі:
О, сормаңдай! О, сормаңдай!

 
Көкейімдітестіалаң…
Мыңқасіреткештідалам…
Дүние, сеніңбетпердеңді
Мен бәрібіршешіпалам!

 
Қарайлайды ботам маған:
ОттаныстықОтанмаған!
Жан анаңныңкөзжасыбоп,
ЖылаптұрғанОтан-Анаң!

 
…Жан анамныңкөзжасыбоп,
ЖылаптұрғанОтан-Анам…

 

Туғанжер

Жылайдыөлең, жылайдыөлең.
Шындыққайда, шырайлыәлем?!
Өзімқазған ой түбіне
Қайта-қайтақұлай берем!

 
Зулап барам. Зымыранмын.
Елдіңзарынұғынармын.
Замандастыңкөкірегіне
Өксікболыптығылармын.

 
Сауалымкөп, сынықайым,
Жауабымжоқ. Булығайын…
Ата-баба қонысына
Жылапкеліпжығылайын.

 
Сонда менісүйе, далам.
Әрбіржотаң кие маған.
Іңгәсіндейсәбиінің
Туғанжерінсүйедіадам!

 
Жылайдыөлең, жылайдыөлең,
Шындыққайда, шырайлыәлем?!
Өзімқазған ой түбіне
Қайта-қайтақұлай берем…

 

Жұмбақтас

Кеше 02.07.2013 ж Протон құлады. Бүгінжаңбырқұйыптұр.

Жұмбақтас?!
Даламды сап-сарыбұлткезді.
Мен саған тез жеттімжелден де.
Шындықтыңмәңгі
батыпкеткенінсездім,
Ғасырдан да ауырашу
Айдыныңасіңгенде…

Жұмбақтас?!
Жерұйығымдыулыжаңбыркезді.
Жеттім мен жартастарыңдықорғауға.
Шындықтыңмәңгі
жылапқаларынсездім,
Қасіреттен де ауыртамшы
Бетіңненұрғанда…

Жұмбақтас?!
Даламдыбірурейкезді.
Yрейдіңкөзінде сор қандай…
Қазаққамәңгі
жұмбақбопқаларыңдысездім,
Дәуірден де ауыршындық
Өзін
Оқжетпестенлақтырғанда…

Жұмбақтаааас…

Томаға

Томағатақ… Қыранқұспын.
Көргімкелмесұсақтықты,
Жердегімұң – кещеліктен
Мендегіұлыұяткүшті!

 
Томағатақ… Қыранқұспын.
Ұшудан да бас тартамын.
Намысотысөнгенкүні
Құлапқалдыасқартауым.

 
Томағатақ… Қыранқұспын.
Тілім-тілімбөлшектелдім…
Сезіміжоқзаманаға
Көзжасымдыкөрсетпеймін!

 
Томағатақ… Қыранқұспын.
Арыма жат наданқылық.
Аяулысыжоққоғамнан
Артықмағанқараңғылық…

 
Томағатақ… Қыранқұспын.
Балбалтасқақоныптұрам…
О, жоғалғаншындығымды
Бәлкім, сондажолықтырам,
Бәлкім, сондажолықтырам…

 

 

Зар

85  жасқакелгенкейуана Боа қырықжылбойы

ешкімменсөйлеспеді. Неге?!

 

Күн-түнізарлапжылайды Боа.
Құдайданөлімсұрайды Боа.
Әл-дәрменқалмай…
Өртеніпжаны…
Тағы да жергеқұлайды Боа.
Неге?!

 
ЖалғандажалғызжалығадыОл.
Қайран да халқынсағынадыОл.
Үрейліқырықжылөтті – баяу…
ТағдырғақалайбағынадыОл?!
Неге?!

 
Таңатса, бетінтырнайдытіліп,
Жатыпалады… Тұрмайды… Сұлық…
Шыңғырсада,  ешкімжұбатпас.
Бейбақ.
Сондықтан,  кейдеаладыұлып.
Неге?!

 
Ака-бодеген ел болғандесед…
Өзі де – кесек, сөзі де – кесек.
Алпыс бес мыңжылдансоң.
Өрхалық.  Мәңгі.
Тарихтанөшед…
Неге?!

 
Андаманаралынойранқылады.
Ағылшынбасқыншыларысайранқұрады…
Бірмыңсегізжүзелусегізіншіжыл.
Ака-ботуықұлады.
Неге?!

 
Ака-болықтардықырыпсалады.
Кейуаналардыұрып, сабады.
Жалаңқолмененжолбарысұстаған
Қалмайдытүбі –
жігітсаналы.
Неге?!

 
Тентіреп, арақішіпкетеді.
Бұлжұрттанбақытұшыпкетеді.
Екімыңоныншы  жыл.
Соңғыака-бо.
Боа да ажалқұшып  кетеді.
Неге?!

 
Соңғыретжұртынжоқтапты Боа.
Жындыболуғашаққапты Боа.
Туғантіліндесоңғыретсөйлеп…
Жұбатыпөзін
тоқтапты Боа…
Неге?!

 
Құлағымасеніңүніңжетеді…
Құлағымасеніңүніңжетеді…
Неге?
СеніңтағдырыңМені
Мұншамұңдыетеді?!
Зарлы Боа…
Шерлі Боа…
Сорлы Боа…

 

1 Звезда2 Звезды3 Звезды4 Звезды5 Звезд (11 оценок, среднее: 1,82 из 5)
Загрузка...